یک مقایسه ساده بین همبستگی مردم و اعتراضات در ایران و لیبی:
در مدت کمتر از ده روز از شروع اعتراضات در لیبی، دیپلماتها و کارمندان سفارتخانه ها از سمت خود استعفا کردند. نمایندگان لیبی در سازمان ملل متحد بصورت دسته جمعی استعفا کرده، از قذافی خواستند از سرکوب مردم دست بردارد. و در آخرین اتفاق، یکی از وزرای کابینه در اعتراض به سرکوب مردم از سمت خود کناره گیری کرد. دو خلبان ارتش لیبی بعد از دریافت دستور برای بمباران هوایی مردم معترض، با سرپیچی از دستور به مالت پناهنده شدند.
در ایران بعد از گذشت بیست ماه از آغاز جنبش سبز، با سروصدا و ... خبردار شدیم چهارمین دیپلمات ایرانی از پست خود کناره گیری کرده است. حتما در اعتراض به سرکوب مردم و کشتار و خونریزی حکومت و البته در اعتراض به موج اعدامهای اخیر دیگه! بعد میشه بفرمایند توی این بیست ماه چکار میکردند؟
بخاطر مردم و دفاع از حقوق انسانی کناره گیری کرده اند یا دوره ماموریتشون تمام شده بود باید برمی گشتند؟ شایدم دیدن اوضاع خرابه گفتند بذار تو حکومت بعدی هم یه جایی داشته باشیم!
به نظر من هرکی تا حالا بعد از این همه کشتار مردم بیگناه سکوت کرده در جنایت جمهوری اسلامی شریکه.
No comments:
Post a Comment